Voordacht Maurice van Ulden

Goedemiddag dames en heren,

Ik spreek vandaag een kwartier uur over het belang van de pathologie als onderzoeksdiscipline. Hoe is dat zover gekomen?

Ik ben zelf een zoon van twee artsen. Zelf wilde ik ook graag geneeskunde studeren maar drie uitlotingen weerhielden me hiervan. Als uitgeloot geneeskunde student studeerde ik twee jaar medische biologie. Toen ik voor de derde keer werd uitgeloot heb ik het roer omgegooid. Ik zag geen carrière achter de microscoop voor me, ik wilde graag met mensen werken. Naast geïnteresseerd in mensen was ik gefascineerd door vliegtuigen en ben daarom in de luchtvaart gaan werken. Na een paar jaar heb ik ook zelf geleerd hoe een groot vliegtuig te vliegen.

Toen kwam 11 september 2001. Na deze aanslagen volgde een recessie in de luchtvaart en kwamen nieuwe piloten nauwelijks aan de baan. Toen heb ik het roer opnieuw omgegooid. Ik voelde een sterke behoefte om de maatschappijontwikkeling beter te kunnen duiden en besloot om politieke wetenschappen te gaan studeren. Dat heb ik drie jaar gedaan en toen waren de middelen om te studeren uitgeput. De vijftien jaar daarna heb ik afwisselend in de luchtvaart en als kleine aannemer gewerkt. In mijn eigen tempo ging ik verder met nadenken en studeren over macht en maatschappij.

In 2020 werkte ik bij Transavia. Ik las toen in het nieuws dat vliegmaatschappijen in Azië veel vluchten annuleerden vanwege een nieuwe sars uitbraak. Ik realiseerde me meteen dat dit iets was wat wereldwijde consequenties kon gaan hebben en ben vanaf toen het coronadossier zeer intensief gaan volgen.

Ik keek al enkele jaren naar de uitzendingen van café Weltschmerz, en zo raakte ik bekend met de kijk op zaken van onder andere Pierre Capel, Willem Engel en Berber Pieksma. Omdat er een experimentele prik in aantocht was heb ik toen kritisch drukwerk, onder andere van genoemde personen, in het bemanningscentrum op Schiphol neergelegd. Daar had ik toestemming voor moeten vragen, maar die zou ik natuurlijk niet krijgen dus deed ik het gewoon. Ik dacht ik riskeer hooguit een waarschuwing. Het liep net even anders, men kwam erachter en ik ben toen op staande voet ontslagen.

Op zich jammer want Transavia is oprecht een leuk bedrijf om voor te werken, maar goed de tijd was aangebroken om me meer maatschappelijk in te gaan zetten. Ik wilde me als onderzoeksjournalist bezig gaan houden met de veiligheid van de coronaprikken, en als activist voor democratie en grondrechten.

Mijn onderzoekstraject kreeg vaart toen ik voor de Andere Krant mensen die na de coronaprikken ernstige medische problematiek ondervonden kon gaan interviewen. Het waren schokkende verhalen, te meer omdat de overheid ze volkomen in de kou liet staan. Er was geen interesse in deze mensen, pech gehad, ze hadden vrijwillig voor de prik gekozen.

De verhalen in de krant leidde ertoe dat ik werd gevraagd om mee te gaan doen bij Stichting de Biomedische Rekenkamer. Deze stichting is opgezet in 2020, met name om de overheid aan te zetten tot transparantie met betrekking tot het coronabeleid. We hebben helaas duidelijk vast kunnen stellen dat het bij onze overheid ernstig ontbreekt aan transparantie en ook ernstig ontbreekt aan een dienende nieuwsgierigheid. We zijn dus al ver heen. De overheid is steeds minder een vertegenwoordigend orgaan, en steeds meer een autoritaire sturingsmacht.

Omdat ik ook het coronanieuws in Duitsland volgde kwam ik op het spoor van de gepensioneerde microbioloog professor Sucharit Bhakdi en de gepensioneerde patholoog professor Arne Burkhardt. Zij voorzagen medische ellende als gevolg van de met Warpspeed ontwikkelde nieuwe vaccinatie-technologieën. Professor Burkhardt besloot zijn onderzoekslaboratorium daarop te heropenen en onderzocht de weefsels van 100 mensen die zijn overleden na de coronavaccinatie en bij wie werd vermoed dat de vaccinatie een rol bij hun overlijden had gespeeld. Kijkend door de microscoop zag Burkhardt verontrustende ontstekingshaarden, vaak in meerdere organen tegelijk.

Burkhardt deed hierover verslag in lezingen die bekeken konden worden op YouTube. Hij merkte op dat er vanuit zijn beroepsgroep vrijwel geen interesse was voor de resultaten van zijn onderzoek. Dit leek in Nederland ook het geval en dat heeft geleid tot het plan om met Nederlandse wetenschappers vanuit de Biomedische Rekenkamer samen te gaan werken met de groep rond Sucharit Bhakdi en Arne Burkhardt. Zo ontstond vanaf zomer 2022 een regelmatig overleg over weefselonderzoek bij mensen die mogelijk als gevolg van de coronaprikken waren overleden. Ik bracht daartoe weefsels uit Nederland voor onderzoek naar Duitsland.

We waren goed op dreef en toen professor Burkhardt in mei 2023 bij een overhoopt te water raken in een recreatiemeer kwam te overlijden. Deze enorme schok heeft het weefselonderzoek bijna een jaar stilgelegd, maar de samenwerking met Duitse wetenschappers kreeg een vervolg. Ook in weefsels van Nederlandse overledenen is spike eiwit aangetroffen in ontstoken weefsel. Het zaak om te komen tot wetenschappelijke zogenaamde case-reports die het veiligheidsonderzoek aan kunnen jagen. Het blijkt helaas echter een zeer weerbarstig proces om zover te komen.

Vrijwel niemand durft zich openlijk met dit dossier bezig te houden. Het betekent gewoon keihard dat je je eigen carrière op het spel zet en mogelijk nog meer. We moeten zien dat we de maatschappij zien te bevrijden uit deze angstcultuur. Ook moeten we zien dat we de cultuur van ieder voor zich en god voor ons allen doorbreken. Ik heb meerdere rechtzittingen bijgewoond die uit de coronatijd zijn voortgekomen en het heeft me zeer teleurgesteld hoe weinig toga’s en witte jassen ik daar aantrof. Er is nauwelijks een cultuur van kritische zin en collegialiteit in Nederland. Dat terwijl dit zeer noodzakelijk is voor gezonde tegenmacht.

In 2024 bezocht ik samen met de voorzitter van de Biomedische Rekenkamer de jaarlijkse congresdag van de Nederlandse Vereniging voor Pathologie (NVVP). Ik stelde daar de vraag welke rol pathologen voor zichzelf zagen mbt de veiligheid van de coronavaccinatie. Het antwoord was dat ze zich hebben ingespannen om tot een betere behandeling van Covid te komen. Daarop zei ik dat dit vanzelfsprekend belangrijk is maar dat mijn vraag niet over covid ging maar specifiek over de coronaprikken. Het antwoord was dat daar geen tijd voor was, dat was meer een onderwerp voor bij borrel. Einde dag spraken we bij de borrel met de secretaris van de vereniging. Hij beaamde dat het op zich logisch zou zijn dat er weefselonderzoek gedaan zou worden maar dat het primaat daarvoor niet bij NVVP lag. We overhandigden de secretaris die middag het Duitse boek Geimpft, gestorben, waarin de onderzoeksresultaten van professor Burkhardt op schrift zijn gezet.

Een aantal maanden later hadden we een zoom met de secretaris en het hoofd van de vakgroep ‘post mortem’. Op de vraag of zij een academische verantwoordelijkheid bij hun beroepsgroep zagen om postvaccinatie onderzoek op te pakken was het antwoord: Wij zijn een vraaggestuurde organisatie. Duidelijk was dat vanuit de NVVP in dit dossier geen assertiviteit te verwachten was.

Ligt het misschien dan toch niet voor de hand dat pathologen zich hiermee bezig houden? Ik besloot om te onderzoeken wat de vakliteratuur hierover zegt. Voor nieuwe medicijnen tot de markt worden toegelaten zijn toxiciteitsstudies nodig. Hiertoe worden proefdieren ingezet waarbij na euthanaseren de weefels onder de microscoop worden bestudeerd. In een van de voornaamste boeken over toxiciteitsonderzoek staat in eerste alinea’s van de introductie dat dit weefselonderzoek een hoeksteen is om de veiligheid van nieuwe geneesmiddelen te onderzoeken.

Hierbij stond opgemerkt dat de voorspellende waarde hooguit zo’n 70% bedraagt. Ook doet het er natuurlijk toe hoe uitgebreid het proefdieronderzoek is geweest. De mate van onderzoek die in enige maanden kan worden gedaan is natuurlijk beperkt. Met mensenlevens wordt niet onnodig gegokt zou je denken, en je zou dus mogen verwachten dat een speciaal team van pathologen en moleculair biologen de veiligheid bij mensen verder zouden gaan onderzoeken.

Ik heb hierover persoonlijk contact gehad met Agnes Kant van bijwerkingencentrum Lareb, nadat zij mij naar aanleiding van vragen die ik aan Lareb had gesteld persoonlijk had teruggebeld. Zij zei dat obducties voor elkaar krijgen een moeilijke zaak is, omdat families dat doorgaans niet willen, en dat daar daarom geen actief beleid van is gemaakt. Samengevat: we gingen met ongekende snelheid en op ongekende schaal nieuwe vaccinatietechnologieën inzetten maar de effecten daarvan in menselijk weefsel bestuderden we niet. Het veiligheidsonderzoek richtte zich uitsluitend op statistiek, op het monitoren of er medisch substantiële verschillen tussen gevaccineerden en ongevaccineerden optreden.

Het gezegde luidt: “Er zijn drie soorten leugenaars: leugenaars, grote leugenaars en statistici.” Het antwoord op de vraag of statisch onderzoek toereikend is om de veiligheid te monitoren luidt daarom eenduidig: NEE. Het weefselonderzoek zou ook een verplicht onderdeel moeten zijn.

Maar we leven toch in een tijd van protocollen? Ja, maar er is tot op de dag van vandaag in Nederland geen protocol voor post vaccinatie onderzoek bij melding van overlijden na de coronaprik.  De politiek had besloten het is veilig en effectief. Tja, dan kan je natuurlijk niet achteraf iets anders constateren.

Geachte aanwezigen, het ontbreken van pathologie onderzoek was geen foutje als gevolg van turbulente omstandigheden. Het is een crimineel verzaken van de zorgplicht. Het willens en wetens niet diepgaand bestuderen van menselijk weefsel maar wel miljoenen en miljoenen prikken zetten is compleet malafide, te kwader trouw.

In de luchtvaart zijn door internationale organisaties tal van veiligheidsprocedures en protocollen op schrift gesteld. Dat bracht mij op het idee om te onderzoeken of de WHO wellicht een veiligheidshandboek met betrekking tot de coronaprikken had geproduceerd. En waarrempel ik vond een in 2020 geproduceerde ‘Covid-19 vaccination safety survaillance manual’!!

Daarin staat glashelder dat nieuwe, op gentechnologie gebaseerde vaccins, ingezet gaan worden en dat daarom een uitgebreide monitoring op de veiligheid nodig zou zijn. In deze manual staat tevens een paragraaf: onderzoek bij melding van overlijden na vaccinatie. De eerste zin van deze paragraaf luidt: alle landen moeten protocollen opstellen voor onderzoek bij melding van overlijden na vaccinatie. Er staat beschreven dat geprobeerd moet worden om te komen tot obducties en weefselonderzoek met gerichte technieken.

Ik zou niet weten welk land hier concreet iets mee heeft gedaan. Er zijn dus twee werkelijkheden. Eén op papier en een in de realiteit.

Beste aanwezigen, met mensenlevens kan niet worden gegokt, en als dat onder misleiding en masse toch gebeurt is de tijd natuurlijk rijp voor een strafrechtelijke procedure waarin het willens en wetens onnodig in gevaar brengen van de hele bevolking ten laste wordt gelegd. Wat mij betreft gaan we deze procedure voeren want de feiten op het gebied van het ontbreken van volkomen logisch pathologie onderzoek zijn overduidelijk en onweerlegbaar.

Waar moeten we naartoe? De mogelijkheid van vaccinatieschade hoort een geaccepteerd onderzoeksthema te zijn, en de beroepsgroep van pathologen moet tot het ethisch besef komen dat zij hierin een rol te vervullen hebben. Zoals professor Burkhardt zei: Het pathologie onderzoek is de ultieme kwaliteitscontrole van de geneeskunde.

Graag wil ik nog een paar minuten wat zeggen over de ontwikkeling van macht en maatschappij. Als één trend duidelijk is dan is het de trend van steeds meer macht in steeds minder handen. Als we dat niet keren loopt het slecht af. Want macht corrumpeert en absolute macht corrumpeert absoluut. Steeds meer machtsconcentratie is de route  naar onderdrukking en heel veel ellende.

Het huidige staatsbestel geeft geconcentreerde macht volop ruimte om nog meer macht naar zich toe te trekken en dat moet dus stoppen. Dan kan alleen als mensen hier massaal een beetje tegen in het verweer komen. Het kan niet alleen komen van enkelen die heel veel doen en een bevolking die stil zit. We moeten het probleem van de zich steeds verder concentrerende macht ook buiten onze eigen kring onder de aandacht brengen. We moeten gaan werken aan spreiding van macht. Op VrijheidLeeft.nl kunt u mijn voorstel vinden voor een weg naar een democratischer en rechtsstatelijker toekomst. Doe mee! Vrijheid Leeft, als jij het wil.

Hartelijk dank voor uw aandacht.